گوشی آیفون 16 پرو مکس (حافظه 256 گیگ) استوک

در نگاه اول، آیفون 16 پرو مکس تفاوت درخور توجهی با نسل قبلش ندارد. همان زبان طراحی آشنا، همان ماژول دوربین سه‌گانه و همان بدنه‌ی تیتانیومی که اپل از سال گذشته به خانواده‌ی پرو آورد. اما کافی‌ است چند روزی با این جدیدترین پرچمدار اپل زندگی کنید تا مشخص شود تغییرات امسال، برخلاف ظاهر محافظه‌کارانه‌ی دستگاه، عمیق‌تر و کاربردی‌تر از چیزی هستند که روی کاغذ دیده می‌شود.

اپل در آیفون 16 پرو مکس بیش از آنکه به‌دنبال بازطراحی ظاهری باشد، تمرکز خود را روی بهبود تجربه‌ی روزمره گذاشته است؛ از نمایشگری بزرگ‌تر با حاشیه‌های باریک‌تر گرفته تا دکمه‌ی جدید Camera Control، پردازنده‌ی A18 Pro و زیرساختی که قرار است آینده‌ی Apple Intelligence را شکل دهد. نتیجه، محصولی است که شاید در ویترین فروشگاه تفاوت انقلابی با نسل قبل نداشته باشد، اما در استفاده‌ی واقعی، یکی از کامل‌ترین و بالغ‌ترین گوشی‌های هوشمند حال حاضر بازار محسوب می‌شود.

در ادامه با نقد و بررسی تخصصی گوشی آیفون 16 پرو مکس با موبوتل همراه باشید:

 

مشخصات آیفون 16 پرو مکس

مشخصات	iPhone 16 Pro Max
ابعاد	163 × 77.6 × 8.25 میلی‌متر
وزن	227 گرم
نمایشگر	6.9 اینچی OLED
رزولوشن	2868 × 1320 پیکسل
نرخ نوسازی	تطبیقی 1 تا 120 هرتز
تراشه	A18 Pro
دوربین‌های پشت	48 مگاپیکسلی اصلی (24mm، دیافراگم f/1.78) + 48 مگاپیکسلی اولتراواید (13mm، f/2.2) + تله‌فوتوی 12 مگاپیکسلی با زوم اپتیکال 5 برابر (120mm، f/2.8)
دوربین سلفی	12 مگاپیکسلی (f/1.9)
حافظه ذخیره‌سازی	256GB / 512GB / 1TB

 

برای خرید آیفون 17 پرو مکس از طریق لینک زیر اقدام کنید:

آیفون 17 پرو مکس

طراحی گوشی آیفون 16 پرو مکس

اپل گویا به فرمول محبوبی در طراحی آیفون رسیده و فعلاً قصد کنار گذاشتنش را ندارد. آیفون 16 پرو مکس شاید در نگاه اول بسیار شبیه نسل قبل به‌نظر برسد، اما مجموعه‌ای از تغییرات کوچک و حساب‌شده باعث شده دستگاه حس مدرن‌تر و کامل‌تری داشته باشد.

زبان طراحی همچنان ادامه‌دهنده‌ی مسیری است که از آیفون ۱۲ آغاز شد؛ فریم تخت، گوشه‌های نرم‌تر، بدنه‌ی تیتانیومی و ماژول دوربین بزرگی که حالا کاملاً به امضای بصری آیفون‌های پرو تبدیل شده است. اپل طی نسل‌های اخیر تغییرات ظریفی مثل لبه‌های نرم‌تر و دکمه‌ی Action Button را به این طراحی اضافه کرده و امسال هم Camera Control به همین مجموعه ملحق شده است.

ابعاد دستگاه نسبت به آیفون ۱۵ پرو مکس کمی افزایش پیدا کرده. آیفون 16 پرو مکس حالا ۳.۱ میلی‌متر بلندتر و حدود ۰.۹ میلی‌متر عریض‌تر شده و وزن آن هم ۶ گرم بیشتر است. بااین‌حال در استفاده‌ی واقعی، گوشی آن‌قدرها بزرگ‌تر از قبل احساس نمی‌شود. اگر کار با آیفون ۱۵ پرو مکس راحت بوده، مهاجرت به نسل جدید هم مشکلی ایجاد نخواهد کرد. تنها تفاوتی که بلافاصله جلب توجه می‌کند، نمایشگر بزرگ‌تر دستگاه است.

در لبه‌ی پایینی دستگاه همچنان حفره‌های اسپیکر و میکروفون در کنار درگاه USB-C دیده می‌شود؛ پورتی که حالا با کابل مناسب از سرعت انتقال داده‌ی Thunderbolt 4 هم پشتیبانی می‌کند. در بخش بالایی نمایشگر هم خروجی اسپیکر دوم قرار گرفته تا سیستم صوتی استریوی دستگاه کامل شود.

بلندگوهای آیفون ۱۶ پرو مکس کیفیتی فراتر از چیزی دارند که معمولاً از یک گوشی هوشمند انتظار می‌رود. صدا در حجم بالا همچنان شفاف باقی می‌ماند، فرکانس‌های میانی قدرت خوبی دارند و حتی بیس هم با توجه به ابعاد دستگاه رضایت‌بخش است.

چیدمان دکمه‌ها تقریباً مشابه نسل قبل باقی مانده؛ دکمه‌های تنظیم صدا و Action Button در یک سمت و دکمه‌ی پاور در سمت دیگر قرار دارند. اما حالا Camera Control هم به این مجموعه اضافه شده است.

این کنترل جدید تقریباً هم‌اندازه‌ی دکمه‌ی پاور طراحی شده، اما عملکرد آن بسیار پیچیده‌تر از یک کلید فیزیکی ساده است. Camera Control می‌تواند فشار واقعی، لمس سبک و ژست‌های حرکتی را تشخیص دهد. همین موضوع باعث شده اپل آن را بیشتر شبیه یک رابط کنترلی پیشرفته معرفی کند تا یک دکمه‌ی معمولی.

این بخش دسترسی سریع به دوربین را فراهم می‌کند و از طریق لمس‌های مختلف می‌توان بین لنزها، میزان زوم، نوردهی و سایر تنظیمات دوربین جابه‌جا شد.

Camera Control جای برش آنتن نسل قبل را گرفته و کمی داخل بدنه فرو رفته است؛ طراحی‌ای که احتمال لمس اتفاقی را کاهش می‌دهد. البته همین تغییر یک مشکل کوچک هم ایجاد کرده است. هنگام استفاده از بعضی هولدرها یا گیره‌های نگهدارنده، حالا تقریباً همیشه یکی از دکمه‌ها زیر فشار قرار می‌گیرد. هرچند در عمل فشار ناخواسته روی Camera Control عملکردی را فعال نمی‌کند، اما واکنش هپتیکی خفیفی روی نمایشگر دیده می‌شود.

کیفیت ساخت مثل همیشه در بالاترین سطح قرار دارد. اپل دوباره از تیتانیوم گرید ۵ استفاده کرده و زیر آن، ساختار آلومینیومی جدیدی قرار داده که علاوه بر استحکام، به دفع بهتر حرارت هم کمک می‌کند.

اپل همچنین نسل جدید Ceramic Shield را روی نمایشگر قرار داده؛ پوششی که طبق ادعای شرکت مقاومت بیشتری در برابر خط‌وخش و ضربه دارد. البته در استفاده‌ی روزمره نمی‌توان با قطعیت درباره‌ی میزان پیشرفت آن نظر داد، چون نمونه‌ی آزمایشی با احتیاط زیادی استفاده شده است.

در بخش مقاومت هم آیفون ۱۶ پرو مکس همچنان گواهی IP68 دارد. تماس مستقیم با آب مشکلی برای دستگاه ایجاد نمی‌کند و حتی زیر پاشش شدید آب هم عملکرد گوشی کاملاً عادی باقی می‌ماند. نکته‌ی جالب اینجاست که قطره‌های آب روی نمایشگر باعث می‌شوند صفحه واکنش‌هایی شبیه لمس انگشت نشان دهد؛ انگار صدها لمس کوچک هم‌زمان روی نمایشگر اتفاق افتاده است.

نمایشگر آیفون 16 پرو مکس

اپل امسال تصمیم نگرفت فناوری جدیدی برای نمایشگر معرفی کند و همچنان از همان برند Super Retina XDR استفاده می‌کند؛ نامی که آن‌قدر طولانی شده که شاید فقط اضافه شدن واژه‌ای مثل «Super-Duper» بتواند آن را عجیب‌تر کند.

اما هرچند فناوری پنل تغییر بنیادینی نداشته، تجربه‌ی نمایشگر آیفون ۱۶ پرو مکس همچنان یکی از بهترین نمونه‌های موجود در بازار موبایل است.

نمایشگر این گوشی ۶.۹ اینچی شده؛ بزرگ‌ترین صفحه‌ای که تاکنون روی یک آیفون دیده شده است. اپل برای رسیدن به این اندازه فقط ابعاد بدنه را افزایش نداده، بلکه حاشیه‌های اطراف پنل را هم باریک‌تر کرده تا فضای بیشتری در اختیار کاربر قرار بگیرد.

رزولوشن نمایشگر به ۲۸۶۸×۱۳۲۰ پیکسل رسیده که نسبت به نسل قبل افزایش جزئی دارد. البته تراکم پیکسلی همچنان روی عدد ۴۶۰ppi باقی مانده و از این نظر هنوز کمی پایین‌تر از نمایشگر QHD+ گلکسی S24 Ultra سامسونگ با تراکم ۵۰۱ppi قرار می‌گیرد.

Dynamic Island هم بدون تغییر خاصی به کار خود ادامه می‌دهد. این بخش همچنان میزبان Face ID، سنسورهای عمق‌سنج و دوربین ۱۲ مگاپیکسلی TrueDepth است. کیفیت دوربین سلفی همچنان عالی است و Face ID مثل همیشه یکی از سریع‌ترین و دقیق‌ترین سیستم‌های تشخیص چهره در بازار موبایل محسوب می‌شود.

هرچند مشخصات اصلی نمایشگر تغییر نکرده‌اند، اما همچنان جزو نقاط قوت آیفون ۱۶ پرو مکس به‌شمار می‌روند. پنل از طیف رنگ گسترده، HDR، True Tone، قابلیت Always-On Display و روشنایی ۲۰۰۰ نیتی در محیط بیرون پشتیبانی می‌کند؛ روشنایی‌ای که حتی زیر نور مستقیم خورشید هم خوانایی فوق‌العاده‌ای ارائه می‌دهد.

فناوری ProMotion نیز امکان تغییر نرخ نوسازی از ۱ هرتز تا ۱۲۰ هرتز را فراهم می‌کند. نتیجه، اسکرول فوق‌العاده روان، انیمیشن‌های نرم و تجربه‌ای ایده‌آل برای بازی و تماشای مسابقات ورزشی است.

در عمل تقریباً هر محتوایی روی نمایشگر آیفون ۱۶ پرو مکس عالی به‌نظر می‌رسد؛ از بازی‌های سنگین گرفته تا استریم فیلم و سریال. Dynamic Island هنگام اجرای بازی‌ها تقریباً فراموش می‌شود و بسیاری از سرویس‌های ویدیویی مثل نتفلیکس هم به‌شکلی هوشمندانه تصویر را طوری برش می‌دهند که مزاحمتی ایجاد نکند.

iOS 18 و Apple Intelligence

هرچند اپل ترجیح می‌دهد تمام تمرکز رسانه‌ها روی Apple Intelligence باشد، اما واقعیت این است که تغییرات اصلی و کاربردی آیفون ۱۶ پرو مکس فعلاً بیشتر در خود iOS 18 دیده می‌شوند تا قابلیت‌های هوش مصنوعی.

اپلیکیشن Photos یکی از بزرگ‌ترین بازطراحی‌های تاریخ خود را تجربه کرده؛ تغییری که احتمالاً برای بسیاری از کاربران در روزهای اول گیج‌کننده خواهد بود. حالا Photos بیشتر بر پایه‌ی Search و Collection طراحی شده و دیگر مثل گذشته مستقیماً کتابخانه‌ی تصاویر را نمایش نمی‌دهد.

این تغییر شاید در ابتدا حس «چه کسی جای همه‌چیز را عوض کرده؟» ایجاد کند، اما وقتی کاربر به جست‌وجوی زبان طبیعی عادت کند، تجربه‌ی جدید کم‌کم منطقی‌تر به‌نظر می‌رسد.

iOS 18 حالا آزادی عمل بیشتری برای شخصی‌سازی صفحه‌ی اصلی ارائه می‌دهد. برای اولین‌بار می‌توان بین آیکون‌ها فضای خالی گذاشت و چیدمان منعطف‌تری داشت؛ هرچند هنوز امکان قرار دادن آزادانه‌ی آیکون‌ها خارج از ساختار شبکه‌ای iOS وجود ندارد.

اپل ظاهراً علاقه‌ی ویژه‌ای به قابلیت‌های خلاصه‌سازی پیدا کرده است. حالا در بخش Writing Tools و حتی مرورگر Safari ابزارهایی برای خلاصه کردن متون طولانی وجود دارد. برای مثال Safari می‌تواند مقاله‌ای طولانی را در حد یک پاراگراف خلاصه کند؛ قابلیتی که هرچند از نظر فنی چشمگیر است، اما گاهی بخشی از ظرافت و جزئیات متن اصلی را قربانی می‌کند.

اپلیکیشن جدید Passwords هم یکی دیگر از تغییرات مفید iOS 18 است. اپل بالاخره مدیریت رمزهای عبور را از دل تنظیمات بیرون کشیده و به یک اپ مستقل تبدیل کرده؛ تصمیمی که استفاده از قابلیت‌های امنیتی را بسیار ساده‌تر می‌کند.

یکی از جذاب‌ترین ویژگی‌های جدید هم Math Notes است. داخل اپ Notes می‌توان معادلات را با انگشت نوشت و کافی‌ است علامت مساوی در انتهای آن قرار بگیرد تا سیستم به‌صورت خودکار پاسخ را محاسبه کند و نتیجه را با همان سبک دست‌خط کاربر نمایش دهد.

هیچ‌کدام از این قابلیت‌ها شاید به‌اندازه‌ی Apple Intelligence پرزرق‌وبرق نباشند، اما در عمل تأثیر بیشتری روی استفاده‌ی روزمره دارند.

دوربین آیفون 16 پرو مکس

اپل مثل همیشه در آیفون ۱۶ پرو مکس سراغ تغییرات نمایشی و اعداد عجیب‌وغریب نرفته است. خبری از سنسور ۲۰۰ مگاپیکسلی گوشی‌های چینی یا زوم‌های اغراق‌آمیز نیست؛ اما مجموعه‌ای از بهبودهای سخت‌افزاری و نرم‌افزاری باعث شده سیستم دوربین این گوشی پخته‌تر، سریع‌تر و حرفه‌ای‌تر از قبل عمل کند.

در نگاه اول، ماژول دوربین تقریباً تفاوتی با نسل قبل ندارد. همان چیدمان سه‌گانه‌ی آشنا روی پنل پشتی دیده می‌شود، اما زیر این ظاهر آشنا، چند تغییر مهم اتفاق افتاده است.

مهم‌ترین ارتقای سخت‌افزاری مربوط به دوربین اولتراواید می‌شود که حالا از سنسور ۴۸ مگاپیکسلی استفاده می‌کند. این تغییر فقط به ثبت تصاویر عریض محدود نمی‌شود و روی کیفیت عکاسی ماکرو هم تأثیر مستقیمی دارد. هرچند جهش کیفیت آن‌قدر بزرگ نیست که تجربه‌ای کاملاً متفاوت خلق کند، اما خروجی‌ها در جزئیات و شارپنس، مخصوصاً در فاصله‌های نزدیک، بهتر از قبل هستند.

دوربین اصلی همچنان ۴۸ مگاپیکسلی باقی مانده، اما اپل این بار از سنسور سریع‌تری استفاده کرده و سیستم فوکوس خودکار را هم ارتقا داده است. فوکوس حالا با کمک سنسورهای دوگانه سریع‌تر و دقیق‌تر انجام می‌شود و شاتر نیز واکنش بهتری دارد؛ تغییراتی که شاید روی کاغذ کوچک به‌نظر برسند، اما در استفاده‌ی واقعی، مخصوصاً هنگام ثبت سوژه‌های متحرک، تفاوت محسوسی ایجاد می‌کنند.

دوربین تله‌فوتوی ۵ برابری عملاً بدون تغییر باقی مانده و همان لنز Tetraprism نسل قبل را ارائه می‌دهد. تفاوت اصلی اینجاست که اپل حالا این لنز را روی مدل پرو معمولی هم قرار داده و دیگر فقط مختص نسخه‌ی Pro Max نیست.

دوربین سلفی TrueDepth هم تغییری نکرده و همچنان یک سنسور ۱۲ مگاپیکسلی است؛ دوربینی که هنوز یکی از بهترین تجربه‌های سلفی در دنیای موبایل را ارائه می‌دهد.

با وجود اینکه سخت‌افزار دوربین نسبت به سال قبل تغییر انقلابی نداشته، اپل بخش زیادی از تمرکز خود را روی قابلیت‌های ویدیویی و صوتی گذاشته است.

آیفون ۱۶ پرو مکس حالا می‌تواند ویدیوهای 4K با نرخ ۱۲۰ فریم‌برثانیه ثبت کند؛ قابلیتی که راه را برای اسلوموشن‌های سینمایی واقعی باز می‌کند. برخلاف تصور اولیه، این ویژگی یک حالت فیلم‌برداری جداگانه نیست، بلکه اجازه می‌دهد بعد از ضبط ویدیو، سرعت تصویر به‌شکل کاملاً نرم و حرفه‌ای تغییر کند.

در اپ Photos و بخش Edit حالا گزینه‌ای به نام Speed Control دیده می‌شود که امکان تنظیم سرعت ویدیو را در چند سطح مختلف فراهم می‌کند؛ از ۲۴ فریم سینمایی گرفته تا ۶۰ و ۱۲۰ فریم کامل. نتیجه، ویدیوهایی است که حتی ساده‌ترین سوژه‌ها را هم شبیه صحنه‌ای از یک فیلم اکشن نشان می‌دهند.

اما شاید جذاب‌ترین ارتقای امسال مربوط به صدا باشد.

قابلیت Audio Mix یکی از هوشمندانه‌ترین ویژگی‌های جدید آیفون ۱۶ پرو مکس است؛ ابزاری که می‌تواند صدای ضبط‌شده را بعد از فیلم‌برداری پردازش کند و کیفیتی نزدیک به خروجی استودیویی ارائه دهد.

حالت Studio تلاش می‌کند نویز محیط را حذف و صدای اصلی را برجسته کند. در محیط‌های بسته، خروجی آن واقعاً تحسین‌برانگیز است و حتی می‌تواند بدون نیاز به میکروفون حرفه‌ای، صدایی نزدیک به پادکست تولید کند.

حالت In-Frame هم روی سوژه‌های داخل کادر تمرکز می‌کند و صداهای اطراف را کاهش می‌دهد. این قابلیت هنگام ضبط در محیط‌های شلوغ عملکرد بسیار خوبی دارد و می‌تواند صدای افراد بیرون از قاب را تا حد زیادی حذف کند.

اپل همچنان اصرار دارد مجموعه دوربین آیفون را «هفت لنز» بنامد؛ تعریفی که بیشتر از دنیای دوربین‌های حرفه‌ای الهام گرفته شده است. در عمل، کاربر به فاصله‌های کانونی مختلفی مثل ۱۳ میلی‌متری، ۲۴، ۲۸، ۳۵، ۴۸ و ۱۲۰ میلی‌متری دسترسی دارد و می‌تواند مستقیماً از داخل اپ دوربین بین آن‌ها جابه‌جا شود.

برای کاربران حرفه‌ای‌تر، این رویکرد حس کار با مجموعه‌ای از لنزهای واقعی را ایجاد می‌کند و آزادی عمل بیشتری در کادربندی می‌دهد.

کیفیت خروجی تصاویر همچنان یکی از نقاط قوت اصلی آیفون باقی مانده است. عکس‌ها شارپنس بالا، دقت رنگ عالی و داینامیک رنج بسیار خوبی دارند. عملکرد دوربین در نور کم هم همچنان در سطح بهترین‌های بازار قرار می‌گیرد و عکاسی نجومی نسبت به نسل قبل پیشرفت محسوسی داشته است.

اپل امسال سراغ قابلیت‌های جدیدی برای شخصی‌سازی رنگ تصاویر هم رفته است. ویژگی Undertones اجازه می‌دهد تناژ پوست تغییر کند و Moodها هم حال‌وهوای کلی تصویر را عوض می‌کنند.

با این حال، این قابلیت‌ها بیشتر مناسب تولیدکنندگان محتوا، اینفلوئنسرها یا عکاسانی هستند که به‌دنبال استایل‌های خاص تصویری‌اند. برای بسیاری از کاربران، ثبت تصویری طبیعی و نزدیک به واقعیت همچنان اولویت اصلی خواهد بود.

Camera Control؛ مهم‌ترین تغییر تجربه‌ی عکاسی آیفون

هیچ‌کدام از تغییرات سنسور یا لنزها به‌اندازه‌ی Camera Control روی تجربه‌ی عکاسی با آیفون تأثیر نمی‌گذارند.

اپل سال‌ها تلاش کرده آیفون را از یک دوربین ساده‌ی موبایلی به ابزاری نزدیک به دوربین‌های حرفه‌ای تبدیل کند و حالا با اضافه شدن این کنترل اختصاصی، این مسیر وارد مرحله‌ی تازه‌ای شده است.

Camera Control روی لبه‌ی کناری دستگاه قرار گرفته و ترکیبی از دکمه‌ی فیزیکی، سطح لمسی و بازخورد هپتیک است. سطح یاقوتی آن کمی فرورفته طراحی شده و حس متفاوتی نسبت به سایر دکمه‌های گوشی دارد.

وقتی آیفون به‌صورت افقی در دست گرفته می‌شود، محل قرارگیری این کنترل کاملاً طبیعی به‌نظر می‌رسد؛ تقریباً شبیه شاتر دوربین‌های واقعی.

فشار کامل، دوربین را باز می‌کند و فشار دوم عکس می‌گیرد. اما بخش جذاب‌تر مربوط به لمس‌های سبک و ژست‌های حرکتی است.

با لمس ملایم، منوی تنظیمات دوربین کنار دکمه ظاهر می‌شود و با کشیدن انگشت روی سطح آن می‌توان بین زوم، نوردهی، عمق میدان و لنزهای مختلف جابه‌جا شد. فشار دوم وارد تنظیمات عمیق‌تر مثل Mood و Undertone می‌شود.

در عمل، Camera Control باعث می‌شود بسیاری از تنظیمات بدون لمس مستقیم نمایشگر در دسترس باشند؛ تجربه‌ای که هنگام عکاسی افقی، حس استفاده از یک دوربین واقعی را تداعی می‌کند.

البته این سیستم هنوز کامل نیست. مهم‌ترین چیزی که فعلاً غایب است، فوکوس نیمه‌فشاری کلاسیک دوربین‌هاست؛ قابلیتی که اجازه می‌دهد با نیم‌فشار فوکوس انجام شود و سپس با فشار کامل عکس ثبت شود. اپل وعده داده این ویژگی در آینده اضافه خواهد شد.

استفاده از Camera Control در حالت عمودی چندان راحت نیست و همین موضوع این سؤال را ایجاد می‌کند که کاربران شبکه‌های اجتماعی تا چه حد از آن استفاده خواهند کرد؛ مخصوصاً زمانی که بخش بزرگی از محتوای موبایلی به‌صورت عمودی ضبط می‌شود.

با این حال، پتانسیل Camera Control بسیار فراتر از اپ دوربین است. این کنترل می‌تواند برای اجرای QR Scanner، ذره‌بین یا حتی اپ‌های شخص ثالث استفاده شود و احتمالاً در آینده نقش مهم‌تری در اکوسیستم iOS پیدا خواهد کرد.

 

پرفورمنس آیفون 16 پرو مکس

تراشه‌ی Apple A18 Pro بدون اغراق یکی از قدرتمندترین پردازنده‌هایی است که تاکنون در یک گوشی هوشمند دیده شده. اپل امسال هم طبق روال همیشگی، وارد رقابت تبلیغاتی بر سر تعداد هسته‌ها یا حجم رم نشده، اما در عمل آیفون ۱۶ پرو مکس تقریباً در تمام بنچمارک‌ها عملکردی بالاتر از نسل قبل و حتی بسیاری از رقبای اندرویدی مجهز به Snapdragon 8 Gen 3 ارائه می‌دهد.

با وجود اینکه دستگاه فقط ۸ گیگابایت رم دارد ــ عددی که روی کاغذ نسبت به بعضی پرچمداران اندرویدی کمتر به‌نظر می‌رسد ــ هماهنگی سخت‌افزار و نرم‌افزار باعث شده iOS به‌شکلی فوق‌العاده بهینه از همین میزان حافظه استفاده کند. نتیجه، عملکردی روان و بی‌وقفه در تمام سناریوهاست؛ از جابه‌جایی سریع میان اپ‌ها گرفته تا ویرایش ویدیوهای 4K و اجرای بازی‌های سنگین کنسولی.

آیفون ۱۶ پرو مکس عملاً بیشتر از هر زمان دیگری شبیه یک کامپیوتر جیبی عمل می‌کند. اجرای بازی‌های AAA حالا دیگر صرفاً یک نمایش تبلیغاتی نیست. بازی‌هایی مثل Death Stranding روی این گوشی نه‌تنها اجرا می‌شوند، بلکه با نرخ فریم پایدار و کیفیت بصری چشمگیری هم همراه هستند؛ مخصوصاً حالا که iOS 18 از Game Mode بهره می‌برد و منابع سیستم را هنگام بازی بهینه‌تر مدیریت می‌کند.

قدرت پردازشی بالا فقط به بازی محدود نمی‌شود. ویرایش ویدیوهای سنگین، پردازش تصاویر ProRAW، مالتی‌تسکینگ سنگین و اجرای هم‌زمان چند اپلیکیشن حرفه‌ای، همگی بدون کوچک‌ترین مکث انجام می‌شوند.

البته این قدرت بالا یک نکته‌ی جانبی هم دارد؛ دستگاه هنگام پردازش‌های سنگین کمی گرم می‌شود. مخصوصاً در اجرای بازی‌های گرافیکی یا ویرایش ویدیو در اپ‌هایی مثل CapCut، افزایش دما کاملاً محسوس است. البته این گرما نه روی عملکرد دستگاه تأثیر منفی می‌گذارد و نه افت محسوسی در عمر باتری ایجاد می‌کند.

احتمالاً بخشی از این انتقال حرارت به ساختار جدید بدنه و شاسی گرافیتی دستگاه مربوط می‌شود که حرارت را سریع‌تر به فریم منتقل می‌کند.

کیفیت تماس همچنان در سطح بسیار خوبی قرار دارد و اپل امسال پشتیبانی از Wi-Fi 7 را هم به آیفون اضافه کرده است. Bluetooth 5.3 و نسل دوم Ultra Wideband نیز حضور دارند؛ فناوری‌ای که مخصوصاً در اپ Find My عملکرد دقیق‌تری ارائه می‌دهد.

در بازار آمریکا، آیفون حالا کاملاً به eSIM مهاجرت کرده است؛ تغییری که شاید هنوز برای بعضی کاربران خوشایند نباشد، اما مدیریت خطوط مختلف و جابه‌جایی میان eSIMها را بسیار ساده‌تر کرده است.

اپل سرویس‌های ماهواره‌ای خود را هم گسترش داده است. علاوه‌بر Emergency SOS، حالا امکان ارسال پیام از طریق ماهواره در شرایط غیراضطراری هم وجود دارد؛ قابلیتی که می‌تواند در مناطق فاقد آنتن موبایل بسیار کاربردی باشد.

باتری آیفون 16 پرو مکس

اگر قرار باشد فقط یک بخش از آیفون ۱۶ پرو مکس تقریباً همه را راضی کند، احتمالاً آن بخش باتری خواهد بود.

اپل امسال یکی از بهترین شارژدهی‌هایی را ارائه داده که تاکنون روی آیفون دیده شده است. در تست‌های سنگین، دستگاه به‌طور میانگین حدود ۱۶ ساعت دوام آورده و در استفاده‌ی واقعی، بسته به نوع کاربری، بین ۱۴ تا ۱۷ ساعت شارژدهی ثبت شده است؛ عددی که برای یک گوشی پرچمدار با این ابعاد نمایشگر و قدرت پردازشی، واقعاً تحسین‌برانگیز است.

ترکیب تراشه‌ی کم‌مصرف A18 Pro، بهینه‌سازی‌های iOS 18 و باتری بزرگ‌تر باعث شده آیفون ۱۶ پرو مکس حتی زیر فشار کاری زیاد هم عملکرد پایداری داشته باشد.

اپل بالاخره پشتیبانی کامل از استاندارد Qi2 را هم به آیفون اضافه کرده است. شارژرهای جدید MagSafe حالا سرعت و پایداری بهتری ارائه می‌دهند و در صورت استفاده از آداپتور ۳۰ واتی، دستگاه می‌تواند در حدود ۳۰ دقیقه تا نزدیک ۵۰ درصد شارژ شود.

البته مثل سال‌های اخیر، داخل جعبه خبری از آداپتور شارژ نیست و فقط کابل USB-C قرار دارد؛ کابلی که از توان ۶۰ وات هم پشتیبانی می‌کند.

شارژ کامل دستگاه حدود دو ساعت زمان می‌برد که شاید نسبت به بعضی پرچمداران اندرویدی چندان سریع نباشد، اما در استفاده‌ی روزمره کمتر آزاردهنده به‌نظر می‌رسد؛ مخصوصاً وقتی خود باتری دوام بسیار بالایی دارد.

یکی از قابلیت‌های جالب آیفون ۱۶ پرو مکس، امکان شارژ کردن لوازم جانبی مثل AirPods 4 یا Apple Watch از طریق درگاه USB-C گوشی است؛ قابلیتی که در سفر یا شرایط اضطراری می‌تواند واقعاً کاربردی باشد.

اپل امسال روی بحث تعمیرپذیری هم مانور زیادی داده است. باتری آیفون ۱۶ حالا با نوع جدیدی از چسب یونی در جای خود قرار می‌گیرد که با اعمال جریان الکتریکی ضعیف، جدا می‌شود. این تغییر احتمالاً فرآیند تعویض باتری را ساده‌تر می‌کند؛ چه برای مراکز تعمیر و چه شاید در آینده برای کاربران حرفه‌ای‌تر.